پژوهشگاه قرآن و حدیث فصلنامه اخلاق‌پژوهی 2476-3640 7 4 2025 03 21 A Comparative Study of Human Dignity in the Thought of Ayatollah Javadi Amoli and Nathaniel Branden بررسی تطبیقی کرامت نفس از دیدگاه آیة اللّه جوادی آملی و ناتانیل براندن 47 64 13797 10.22034/ethics.2025.51587.1706 FA علی عضنفری دانشیار دانشگاه علوم و معارف قرآن. تهران، ایران‌‌‌‌. 0009-0007-5622-909X مریم فاتحی‌زاده استاد گروه مشاوره دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران‌‌‌‌. لیلا سادات داوودی پژوهشگرحوزه و دانش‌آموخته سطح چهار مرکز تخصصی علوم اسلامی کوثر تهران، ایران‌‌‌‌. Journal Article 2024 11 02 Human dignity, understood as a sense of self-worth, is among the most fundamental anthropological concepts and forms the basis of many human rights and entitlements. This study employs an analytical-comparative approach to explore the perspectives of Ayatollah Javadi Amoli and Nathaniel Branden, focusing on three key dimensions: the foundations of dignity, its contributing factors, and its practical implications. The findings reveal that, unlike Branden, Ayatollah Javadi Amoli grounds human worth in a theocentric framework. Both thinkers, however, emphasize the role of cognitive and behavioral factors in the development of self-worth. From Ayatollah Javadi Amoli’s viewpoint, self-knowledge encompasses both physical and spiritual dimensions, and ultimately requires a knowledge of God. In contrast, Branden confines self-knowledge to the recognition of personal strengths and limitations. Despite their differing foundations, both perspectives attribute epistemological, ethical, and behavioral effects to the sense of human dignity. While many of their practical implications align, Branden’s emphasis on self-assertion and individualism diverges from the theologically rooted perspective of Ayatollah Javadi Amoli, who does not endorse such emphases.<br /><br /><br /> کرامت نفس به‌معنای احساس ارزشمندی، یکی از اساسی‌ترین موضوعات انسان‌شناسی و اساس بسیاری از حقوق و امتیازات انسانی است‌‌‌‌. در این تحقیق به روش تحلیلی ۔ تطبیقی دیدگاه آیة اللّه جوادی و براندن در سه بخش مبانی کرامت نفس، عوامل و آثار آن بررسی شده و اشتراکات و افتراقات این دو نگاه تبیین شده است. نتیجه اینکه آیة اللّه جوادی - بر خلاف براندن‌ ‏‏- مبنای ارزشمندی انسان را الهی می‌داند‌‌‌‌. هر دو به عوامل ‌شناختی و رفتاری اعتنا دارند. لازمۀ شناخت خود، از منظر آیة اللّه جوادی‌ شناختی در همه ابعاد جسمی و روحی و لازمه آن، شناخت خداوند است‌‌‌‌. درصورتی‌که براندن به شناخت قابلیت‌ها و پذیرش نقاط قوّت و ضعف اکتفا کرده است‌‌‌‌. ‏‏از منظر هر دو متفکر احساس ارزشمندی آثار معرفتی، اخلاقی و رفتاری دارد. آثار اخلاقی و رفتاری دو دیدگاه، بسیار شبیه است؛ هرچند براندن، ابراز وجود و فردگرایی را بیان می‌کند که از منظر آیة اللّه جوادی قابل پذیرش نیست‌‌.  https://ethics.riqh.ac.ir/article_13797_eb37ef31a63ef4cfdf8cdc85a93fe2c5.pdf