پژوهشگاه قرآن و حدیث فصلنامه اخلاق‌پژوهی 2476-3640 5 1 2022 05 22 A Standard for the Evaluation of Voluntary Actions and Its Conditions from the Standpoint of the Quran and Hadith معیار ارزشمندی رفتارهای اختیاری و شرایط آن با تکیه بر قرآن و حدیث 5 30 13424 10.22034/ethics.2022.49868.1456 FA محمد تقی سبحانی نیا استادیار دانشگاه قرآن و حدیث 0000-0002-2675-7584 Journal Article 2021 07 06 There are two old important questions in ethics: what standard should a voluntary action meet to be moral or valuable? And by what standard can one determine the positive or negative moral worth of an action according to the religious texts? Indicating what standards make voluntary actions valuable, this paper classifies the valuable actions into two types: actions the rewards for which can be gained in this world and actions the rewards for which cannot be gained in this world (they are beyond the capacity of this world). This study shows that according to the religious texts, the criterion for the positive value of human voluntary actions is to please God, and an action has to satisfy two conditions, if it is to please God: (a)it must be considered as serving God; (b) it must reinforce or protect human dignity. Since if a deed lacks any of these conditions, it will not be valuable and will not lead to divine pleasure. یکی از مهم‌ترین پرسش‌‌های با سابقه در اخلاق این است که معیار یا معیارهای اخلاقی بودن یا ارزشمندی یک عمل اختیاری چیست و با چه معیاری می‌‌توان با توجه به تحلیل متون دینی، اخلاقی بودن رفتاری را تعیین کرد و آن را‌ دارای ارزش اخلاقی مثبت (درجه‌‌ای از خوبی) یا منفی(درجه‌‌ای از بدی) دانست؟ در این مقاله، ضمن اشاره به معیارهای ارزشمندی افعال اختیاری، افعال ارزشمند را در دو دسته افعال ارزشمند در دنیا و افعال ارزشمندی که ارزش آن از گسترۀ دنیای مادی فراتر رفته و پاداش آن فراتر از ظرفیت دنیای مادی است، تقسیم کرده و سپس معیار ارزش مثبت افعال اختیاری انسان را - با استناد به متون دینی - جلب خشنودی و رضایت خدا دانستیم. همچنین برای این‌که عملی متضمن خشنودی خدا باشد، دو شرطِ رعایت عبودیت و بندگی خدا و در راستای تقویت یا پاسداری از کرامت انسانی بودن عمل را دربرداشته باشد؛ زیرا رفتاری که فاقد این دو شرط باشد، از ارزش مثبت خالی است؛ زیرا نمی‌تواند موجبات خشنودی پروردگار را فراهم آورد.

https://ethics.riqh.ac.ir/article_13424_0b6d2f3cdd0b1f31592848bef449f3ca.pdf

پژوهشگاه قرآن و حدیث فصلنامه اخلاق‌پژوهی 2476-3640 5 1 2022 05 22 Ethical Arguments For and Against Killer Robots استدلال‌هایی اخلاقی له و علیه رُبات‌های قاتل 31 56 13425 10.22034/ethics.2022.50372.1551 FA سید محسن اسلامی گروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. 0000-0003-3804-2428 Journal Article 2022 07 17 Killer robots or autonomous weapon systems (AWS) are representative of the application of AI in new areas, where worries about its wide application can be fully expressed. This being said, it is expected that such systems have elicited many reactions. These systems use AI in their main (or critical) functions, i.e. to decide about the target, and what to be done about it. In recent years there have been many debates from ethical, legal, and political standpoints about such systems; these debates revolve around what position one should adopt on their development, production, and use. Though such questions are important theoretically, the actual technological developments are getting closer to the ideals discussed, making the issue even more important. Here I assess some ethical arguments for and against AWS. It seems that none of the arguments, for or against, is compelling enough to take a position. Therefore, either we should look for further arguments, or look into the more general implications of the current state of arguments about the just war theory, the main framework in which the issue is discussed. Along with this examination, some main ethical aspects of the issue are reviewed. رُبات‌های قاتل یا سامانه‌های تسلیحاتی خودآیین (AWS) از نمونه‌های بارز کاربست هوش مصنوعی هستند، به نحوی که قابلیت‌ها و نگرانی‌ها دربارۀ گسترش کاربست هوش مصنوعی در حوزه‌های مختلف را به‌خوبی نشان می‌دهند. طبیعتاً این موضوع واکنش‌های بسیاری را برانگیخته است. این سامانه‌ها از هوش مصنوعی در عملکرد اصلی خود استفاده می‌کنند، یعنی در انتخاب هدف و اقدام دربارهٔ او. طی سال‌های اخیر این بحث از حیث نظری در عرصه اخلاق، حقوق و سیاست اهمیت داشته است، با این نگاه که اگر چنین سلاح‌هایی در کار باشند باید چه موضعی دربارهٔ آنها (در سطح توسعه، ساخت و استفاده) اتخاذ کرد؟ گرچه این مسئله فارغ از امکان یا عدم امکان چنین سلاح‌هایی مهم است، پیشرفت‌های تکنولوژیک نیز به چنین ایدئالی نزدیک شده است و اهمیت مسئله را دوچندان کرده‌اند. در این نوشته به استدلال‌هایی اخلاقی له و علیه این سامانه‌ها می‌پردازم. به نظر نمی‌رسد هیچ‌یک از این استدلال‌ها برای اتخاذ موضع در این باره کافی باشند. بنا‌براین، یا باید استدلال‌های دیگری را در این باره جست‌وجو کرد، یا این وضع را دال بر نتیجه‌ای کلی‌تر دربارهٔ چارچوب این بحث دانست که نظریهٔ جنگ عادلانه است. در ضمن این بررسی، بعضی از ابعاد اخلاقاً مهم این عرصه مرور خواهند شد.

https://ethics.riqh.ac.ir/article_13425_7eef62318151f4ae0c40ba4e14c291e3.pdf

پژوهشگاه قرآن و حدیث فصلنامه اخلاق‌پژوهی 2476-3640 5 1 2022 05 22 A Comparative Study of Moral Luck in Moral Philosophy and Tajarrī in Principles of Islamic Jurisprudence بررسی مقایسه‌ای بخت اخلاقی در فلسفۀ اخلاق و تجرّی در اصول فقه 57 76 13426 10.22034/ethics.2022.50216.1520 FA محمد نیازی دانش‌آموخته دکترای حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه تهران - دانش آموخته سطح چهار حوزه علمیه قم 0000-0002-1013-0031 فاطمه آشناد دانش آموخته سطح سه جامعة الزهراء Journal Article 2022 03 04 The common currency is changing into a new form called “crypto-currency”. The government and bank systems have no access to this kind of money, and everyone can extract and exchange it in cyberspace. Although the modern technology of crypto-currency provides opportunities, it nevertheless creates challenges for nations. If these challenges are overcome, then this technology can turn into a lucky chance. In view of the growing use of crypto-currency, ethicists need to carefully identify its nature and moral positive function and clarify its moral challenges. While this study introduces the subject of crypto-currency, and examines its moral functions such as moderation, equality, justice, common goods, and the supplement of people’s needs, it considers some moral challenges like providing the ground for moral vices, damaging the environment, threatening the security of users and the country. Finally certain solutions and suggestions are put forward to reduce these challenges and to turn them into chances. یکی از مباحث چالش‌برانگیز در دهه‌های اخیر در محافل فلسفۀ اخلاق، مسئله «بخت اخلاقی» بوده است. «بخت اخلاقی» به این معناست که امری خارج از اختیار، در وضع اخلاقیِ مرتکب مؤثر افتد، یعنی شخص را مورد قضاوت قرار دهیم، در حالی که می‌دانیم پاره‌ای از اجزای رفتارِ موضوعِ قضاوت، تحت اختیار مرتکب نبوده است. در طرف مقابل، تجرّی - در دانش اصول فقه - نیز وضعیتی مشابه بخت اخلاقی دارد از این حیث که امری خارج از اختیار در سرنوشت اُخروی مرتکب مؤثر است. «تجرّی» - در اصول فقه - بدان معناست که فردی خلاف قطع خویش عمل کرده، آن گاه مشخص شود که قطعش مصیب به واقع نبوده است؛ آنچه واقع شده، قبح فاعلی داشته، اما قبح فعلی نداشته است. در این مقاله کوشش شده با مروری بر مباحث مطرح شده در بخت اخلاقی در فلسفۀ اخلاق و تجرّی در اصول فقه، مشابهت‌ها میان این دو مسئله تبیین شود. هرچند نقطهٔ ثقل مباحث در دو حوزه متفاوت است و یکی به روایی اخلاقی می‌اندیشد و دیگری به حلّیت و حرمت فقهی، اما پرداخت دقیق دشواره و تطبیق پیشنهادهای طرح شده در دو حوزه بر یک‌دیگر، می‌تواند تأثیر متقابلی در گره‌گشایی از ابهامات هر دو حوزه به جا نهد.

https://ethics.riqh.ac.ir/article_13426_ab26386bd84e1a28aac997e6486a1dc3.pdf

پژوهشگاه قرآن و حدیث فصلنامه اخلاق‌پژوهی 2476-3640 5 1 2022 05 22 The Moral Principles before the Prophet’s Mission; Moral Prerequisites for Accepting the Prophet’s Invitation مبادی اخلاقی بعثت؛ پیش‌فرض‌های اخلاقی پذیرشِ دعوت پیامبر اکرم (ص) 77 100 13427 10.22034/ethics.2022.50227.1524 FA علی مهجور سرپرست گروه فلسفه اخلاق دانشگاه ادیان و مذاهب 0000-0003-3896-8095 Journal Article 2022 03 08 Exploring the moral principles in the early Islamic era, this paper seeks to explain that Pre-Islamic Arabs’ acceptance of Islam was gained by, in addition to the Prophet’s good character, some moral values and principles institutionalized in the inhabitants of the Arabian Peninsula. To understand better what was going on in the early period of Islam, it would be necessary to recognize the element of “invitation”. Its assessment can lead us to realize the epistemological relation between Islam and some moral principles. In this paper, I claim that it was not possible for people to accept the Prophet’s invitation if there had not been certain moral beliefs, and to accept Islam they needed to believe in some moral principles. Appealing to historical cases and analyzing moral concepts, I attempt to show that principles such as “loyalty”, “honesty”, and “benevolence” were generally accepted by the audience of divine revelation before Islam and it was on the basis of these values that the Prophet successfully managed to invite people. در این مقاله، به تبیین و بررسی مبادی اخلاقی در آغاز اسلام پرداخته شده است. در این جستار تبیین شده است که از علل مهم پذیرفته ‌شدن اسلام از سوی جامعه عرب پیش از اسلام، افزون بر حسن خُلق پیامبر (ص) نهادینه بودن برخی ارزش‌ها و اصول اخلاقی در بین ساکنان جزیره العرب بوده است. برای درک دقیق‌تر آنچه در دورهٔ بعثت پیامبر اکرم (ص) ‌به لحاظ عمومی رخ ‌داده است، بازشناسی عنصر «دعوت» ضرورت دارد. بررسی عنصر «دعوت» ما را به رابطهٔ معرفت‌شناختی دین اسلام و برخی از اصول اخلاقی رهنمون شده است. ادعای ما در این مقاله این است که تحقّق بعثت پیامبر اکرم (ص)، یعنی پذیرش دعوت آن حضرت از سوی مردم، بدون وجود باورهای پایه اخلاقی مردم ممکن نبوده است و برای پذیرش اسلام از سوی مردم، باورمند بودن آنها به اصول اخلاقی ضرورت داشته است. در این مقاله با تمسک به شواهد تاریخی و با استفاده از تحلیل مفاهیم اخلاقی این نتیجه اثبات شده که سه اصل «وفاداری»، «صداقت» و «خیرخواهی» در نهاد مخاطبان وحی در عصر نزول، از پیش از اسلام نهادینه بوده و بر همین اساس دعوت پیامبر (ص) از سوی مردم پذیرفته شده است.

https://ethics.riqh.ac.ir/article_13427_9fa26a440a34968c165442880659086f.pdf

پژوهشگاه قرآن و حدیث فصلنامه اخلاق‌پژوهی 2476-3640 5 1 2022 05 22 An Analysis of the Ethical Code of Love in Buddhism تحلیل کُد اخلاقی محبّت در بودیسم 101 124 13428 10.22034/ethics.2022.50289.1535 FA مهدی احمدی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره https://orcid.org/ 0 سید اکبر حسینی قلعه بهمن عضو هیات علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی قم Journal Article 2022 04 28 The common currency is changing into a new form called “crypto-currency”. The government and bank systems have no access to this kind of money, and everyone can extract and exchange it in cyberspace. Although the modern technology of crypto-currency provides opportunities, it nevertheless creates challenges for nations. If these challenges are overcome, then this technology can turn into a lucky chance. In view of the growing use of crypto-currency, ethicists need to carefully identify its nature and moral positive function and clarify its moral challenges. While this study introduces the subject of crypto-currency, and examines its moral functions such as moderation, equality, justice, common goods, and the supplement of people’s needs, it considers some moral challenges like providing the ground for moral vices, damaging the environment, threatening the security of users and the country. Finally certain solutions and suggestions are put forward to reduce these challenges and to turn them into chances. «محبّت» یکی از مهم‌ترین مقامات معنوی چهارگانه بودیسم است که در این نوشتار و به روش کتابخانه‌ای، تحت عنوان «کُد اخلاقی محبّت» مورد توصیف و تحلیل قرار گرفته است. محبّت، آموزه‌ای است که از ابتدای روشن‌شدگی بودا در رفتارش دیده می‌شود. مراد از آن، محبّتی جهان‌شمول و بدون چشم‌داشت است. محبّت به خدا در آن مطرح نیست و محبّت به خود از طریق محبّت به دیگران و کسب نجاتْ قابل تصور است، اما محبّت به دیگر موجوداتْ امری لازم است. مشوّق‌های آن رسیدن به نیروانا، آرامش درونی و رهایی از رنج و مهم‌ترین ضمانت اجرایی آن عدم این موارد است، از آنجا که اخلاق بودایی نسبی‌گراست از این‌رو، این قاعده ممکن است در شرایطی متزلزل‌ شود، پس در چنین شرایطی - به‌رغم قابلیت تعلیم - عمومیت، شمولیت و کلیت ندارد. چالش‌های آن عدم تعادل، خشم، بدخواهی، خودخواهی، محبّت احساسی، محال بودن و دشوار شدن زندگی عادی و راهکارهای کسب آن، عمل به راه میانه، کسب مقامات معنوی و صبر مستمر است. به نظر می‌رسد به سبب تعریف خاص از محبّت در این آیین، عملاً پایبندی به این قاعده برای اکثریت افراد مُحال بوده و سهولت در دستیابی ندارد و از همین‌رو، برای عامل اخلاقی نوعی ناامیدی نسبت به نجات در پی دارد.

https://ethics.riqh.ac.ir/article_13428_cecbe2f1f3f95cf4956133725e446e8e.pdf

پژوهشگاه قرآن و حدیث فصلنامه اخلاق‌پژوهی 2476-3640 5 1 2022 05 22 A Critical Assessment of the Prescriptive Realism of War from a Moral Perspective بررسی انتقادی دیدگاه اخلاقی واقع‌گرایی تجویزی جنگ 125 148 13429 10.22034/ethics.2022.49613.1401 FA امیر غلامعلی‌پوردزفولی دانشگاه باقر العلوم (ع) علیرضا آل بویه عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی 0000-0002-6443-4583 Journal Article 2021 01 26 A human serious concern throughout history and especially during the present epoch is war and its potential damages. Theorists have always attempted to examine war in many respects and weighed up its legitimacy legally and morally. Since ancient Greece, moral philosophers have concerned themselves about the moral assessment of war. There are three known theories regarding the ethics of war: realism, pacifism, and just war theory. Realism as a common view is divided into two kinds: descriptive and prescriptive, and prescriptive realism is classified into two parts: moralized and cautionary. According to cautionary prescriptive realism, the only way for states to promote interests inexpensively is by abandoning moral principles and taking precautionary measures to protect interests. This theory holds that accepting realism helps promote peace among states while accepting just war theory may lead to war expansion. In this paper, arguments for cautionary prescriptive realism will be critically explored در طول تاریخ و به‌ویژه در عصر حاضر یکی از دغدغه‌های مهم بشر وجود جنگ‌ها و آسیب‌های ناشی از آن است. اندیشمندان همواره تلاش کرده‌اند که جنگ را از منظرهای گوناگون بررسی کنند و مشروعیت و عدم مشروعیت آن را به لحاظ حقوقی و اخلاقی بسنجند. بررسی جنگ به لحاظ اخلاقی از جمله دغدغه‌های فیلسوفان اخلاقی است که از دوران یونان باستان تا کنون ادامه داشته است. در اخلاق جنگ، سه نظریهٔ معروف مطرح است که عبارتند از واقع‌گرایی، صلح‌گرایی و نظریهٔ جنگ عادلانه. واقع‌گرایی یکی از دیدگاه‌های رایج است که خود به دو نوع توصیفی و تجویزی، و نوع تجویزی نیز به دو نوع احتیاطی و اخلاقی تقسیم می‌شود. بر اساس واقع‌گرایی تجویزی ۔ احتیاطی تنها راهِ کم‌هزینه برای دولت‌ها برای دست‌یابی به منافع، کنار‌گذاشتن اصول اخلاقی و عمل بر اساس رعایت احتیاط در جانب منافع است. از نظر آنها، پذیرش واقع‌گرایی به گسترش صلح در میان دولت‌ها نیز کمک می‌کند؛ بر خلاف نظریهٔ جنگ عادلانه که به گسترش جنگ‌ها می‌انجامد. در این مقاله، استدلال‌ها به سود واقع‌گرایی تجویزی ۔ احتیاطی بررسی و نقد شده‌اند.

https://ethics.riqh.ac.ir/article_13429_f06705599407be62645adced213af010.pdf