تقریری نو از اخلاق فضیلت: مولفه های فضیلت از دیدگاه رابرت آدامز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای فلسفه

2 هیئت علمی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده

رابرت آدامز در کتاب نظریۀ فضیلت، می‌کوشد تا تقریری نو از اخلاق فضیلت ارائه دهد. از نظر او، مؤلفه‌های اصلی فضیلت عبارتند از «بودن در جهت امور خوب» و «ارزشمندی». خوبی مطابق با تلقی افلاطونی-الهیاتی آدامز، این‌همان با خداوند مهربان به عنوان «خوب نامتناهی» است و همۀ امور خوب به عنوان خوب‌های متناهی، به میزان مشابهت با خداوند خوب و ارزشمنداند. بدین ترتیب، بودن در جهت امور خوب به شیوه‌های متفاوت رابطه و مواجهه با امور خوب دلالت می‌کند که شامل خواستن، عشق ورزیدن و احترام گذاشتن و مانند این‌هاست. ارزشمندی به آن نوع خوبی اشاره دارد که غیرابزاری است و چیزی را که برخوردار از آنست، درخور تحسین و ستایش، عشق و احترام و حتی شایسته پرستش می‌کند. آن چه در دیدگاه آدامز محل اِشکال است اینست که او برای ارزشمندیِ «بودن در جهت خوب» معیاری ارائه نداده و آن را به عهدۀ شهود ما نهاده است درحالی‌که تشخیص ارزشمندی برای تمایز فضیلت از غیرفضیلت نیازمند معیار است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A New Formulation of Virtue Ethics: Components of Virtue in the View of Robert Adams

نویسندگان [English]

  • mahdi ghafourian 1
  • malek hosseini 2
چکیده [English]

In his A Theory of Virtue, Robert Adams tries to provide a new formulation of virtue ethics. For Adams, the main components of virtue consist in “being for the good” and “excellence.” The good is, according to Adams’s Platonic-theological conception, identical with the Merciful God as an infinite Good, and all good things, as the finite good with their wide extent, are excellent to the extent of their similarity to the Good and Excellent God. Thus, being for the good refers to different manners of the relationship with the good, including desire, love, respect, and the like. Excellence refers to the kind of good that is non-instrumental, which makes what possesses it be praiseworthy, worthy of love and respect, and in its highest degree, worthy of worship. Thus, virtue refers to a position with respect to the good that is excellent. What is objectionable in Adams’s view is that he has failed to offer a criterion for the excellence of “being for the good, ” leaving it to our intuitions. However, the recognition of excellence in order to distinguish the virtue from non-virtue requires a criterion.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Virtue ethics
  • morality of action
  • the good
  • excellence
  • consequentialism.