* قرآن کریم.
** نهج البلاغه.
ابوزید، نصر حامد. (1383). نقد گفتمان دینی. (ترجمه: یوسفی و جواهرکلام). تهران: یادآوران.
اصغری، محمد. (1388). عدالت به مثابه قاعده فقهی و حقوقی. مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی. 1 (39) ، ص 1۔21.
اعرافی، علیرضا. (1387). فقه تربیتی. (ج 1). قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
امامی، سید حسن. (بیتا). حقوق مدنی. تهران: انتشارات اسلامیه.
انصاری، شیخ مرتضی (شیخ انصاری). (1375ق). المکاسب. (چاپ دوم)، تبریز: بیجا.
بیگی، محمد؛ توتونچیان، مهری. (1398). بررسی قاعده عدالت از دیدگاه فقه امامیه. مطالعات فقه اقتصادی، 3، ص 47۔81.
جعفری، محمد تقی. (1370).تحقیق در دو نظام حقوق جهانی بشر از دیدگاه اسلام و غرب. تهران: دفتر خدمات حقوقی بین المللی جمهوری اسلامی ایران.
جوادی آملی، عبداللّه. (1386). فلسفۀ حقوق بشر. (چاپ پنجم) قم: اسراء.
جوان آراسته، حسین.(1384). حقوق اجتماعی و سیاسی در اسلام. (چاپ دوم). قم: معارف.
حر عاملی، محمد بن حسن.(1414 ق). وسائل الشیعه. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
حسینی، علی؛ حسینی، امر اللّه. (1400). مفاد قاعده عدالت از دیدگاه استاد مطهری. پژوهشنامه فقه اجتماعی.2 (9)، ص 233۔260.
حلّی، ابن ادریس. (1408ق). السرائر. قم: نشر اسلامی.
رجبی، محمود. (1378). انسانشناسی. (چاپ چهارم). قم: مؤسسه اموزشی وپژوهشی امام خمینی (ره).
سبحانی، جعفر. (1383). مدخل مسائل جدید در علم کلام. قم: امام صادق.
شهید ثانی، زین الدین. (1386). الروضه البهیه فی شرح اللمعة الدمشقیه. (تحقیق: محمد کلانتر). بیجا.
صدر، سید محمد باقر. (1387). قواعد کلی استنباط. قم: بوستان کتاب.
طباطبایی، سید محمد حسین (علامه طباطبایی). (بیتا). المیزان فی تفسیر القران. قم: بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی.
عاملی، حسن بن زین الدین. (بیتا). معالم الدین و ملاذ المجتهدین. قم: مؤسسه الفقه للطباعة والنشر.
علیدوست، ابوالقاسم.(1388). فقه و مصلحت. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
فرحی، سیّد علی. (1390). تحقیق در قواعد فقهی اسلام. تهران: دانشگاه امام صادق (ع).
کلینی، محمد بن یعقوب. (1407 ق). الکافی. (تصحیح: غفاری، چاپ چهارم). تهران: الاسلامیه.
مجلسی محمد باقر (علامه مجلسی). (1403 ق). بحارالانوار. بیروت: داراحیاء التراث العربی.
محقق حلّی، نجمالدین جعفربن محمد. (1408ق). شرایع الاسلام. (تصحیح: محمد علی بقال). قم: اسماعیلیان.
محقّق داماد، سید مصطفی. (1406 ق). قواعد فقهی. (چاپ دوازدهم). تهران: مرکز نشر علوم اسلامی.
مستشاری، علیرضا. (1389). تفسیر آیات برگزیده. قم: نشر معارف.
مصباح یزدی، محمد تقی. (1376). معارف قران (ج 3۔1). قم: مؤسسه اموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
مصباح یزدی، محمدتقی. (1382). پرسشها و پاسخها، قم: مؤسسه اموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
مصطفوی، محمد کاظم. (1421ق). مائه قاعدۀ فقهیه. قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
مطهری، مرتضی. (1358). بیست گفتار. قم: صدرا.
مطهری، مرتضی. (1365). اسلام و مقتضیات زمان. تهران: صدرا.
مطهری، مرتضی. (1378). یادداشتها. تهران: صدرا.
مطهری، مرتضی.(1381).یادداشتها. (ج 6). تهران: صدرا.
معرفت، محمد هادی. (1388). نقد شبهات پیرامون قران کریم. (ترجمه: حکیم باشی). قم: تمهید.
مکارم، ناصر.(1386). تفسیر نمونه. (چاپ بیست و هفتم). قم: دار الکتب الاسلامیه.
موسوی خمینی، روح اللّه (امام خمینی). (1403). تحریر الوسیله. (چاپ چهارم). تهران: الاعتماد.
مهرپور، حسین. (1396). کنکاشی در مفهوم بردگی در اسلام با توجه به مقتضیات جهان معاصر. جستارهای حقوق عمومی، 2 (1) 2، ص 122۔145.
نجفی، محمد حسن (صاحب جواهر). (1362). جواهر الکلام فی شرح شرائع الاسلام. بیروت: دار احیاء التراث العربی.
نقیبی، ابوالقاسم. (1396). مقاصد شریعت و جایگاه در استنباط حکم شرعی. پژوهشهای فقهی، ش2، ص 223۔242.
هاشمی شاهرودی، سید محمود. (1390). فرهنگ فقه فارسی. قم: مؤسسه دایرة المعارف فقه الاسلامی.
هاشمیفرد، حسین. (1400). مدارا در فقه: آموزهها و مبانی. تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
الهی خراسانی، علی. (1392). قاعده فقهی عدالت. (تقریظ: محمد مهدی موسوی خلخالی). مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
)